جناب حضرت استاد ميرزا ابوالبركات حاج حسين سمندر ساوجي ضمن همين سفر به درك فيض صحبت سيد ماجد مشرف و موفق به مصاحبت و مصاهرت «اعظم العرفا» سيد حسن قمي نايل و واصل گرديد و از پيشگاه حضرت پيرش فوايد و فيوضات وافر و متواتره‌‌اي كه در ديدارها با وي شده كسب بسيار نمود.

همانطور كه خود مي فرمايد :

« ما طالب ياريم به هر ره كه روانيم
كاري به كليسا و به زنار نداريم »

استاد سمندر ساوجي را مي توان به يقين در رديف شعراي عارف بشمار آورد زيرا كه كه از سر چشمه عرفان ناب جام از خم والا نوشيد و سر مست گشته آن چنان كه خود فرموده:

« مست از مي توحيد چنانيم كه گويي
هرگز خبر از جبه و دستار نداريم »


از سخنان حضرت استاد است با يكي از شاگردان كه تا چندي محرم رازش بوده اين چنين بيان نموده :

«آن عالم والا مقام و عارف عظيم سيد حسن قمي از بهر ديدار با مريد و شاگرد خود به ساوه عزيمت كرده و در منزل محقرش با ايشان ديدار نموده و پس از ملاقات، تصميم به برگشتن به شهر قم مي كند و سمندر جهت بدرقه با ايشان تا بيرون از شهر همراه گشته و سپس باز مي گردد، كه يكبار ديگر تصميم به نظاره پيرش مي نمايد كه از او اثري نمي بيند».

استاد مردي بزرگوار، شاعري عارف، عارفي عاشق و عاشقي گمنام بود، گمنام زيست و بي نام و نشان چشم از جهان فروبست.

وفات حضرتش به تاريخ 4 آذرماه 1364 در شهر ساوه اتفاق افتاد و به دارالملك آخرت رخت بربسته و عمر پر بركتش در 88 سالگي به پايان رسيد و شمع فروزان او رو به خاموشي گراييد.

همانطور كه خود مي‌فرمايد:

« زبان شمع بريدند تا بيان نكند
از آنچه دوش به پروانه گفتگو مي كرد »

كه شعر حضرتش سالكان طريقت را به ياد شعر لسان الغيب شيراز مي‌آورند از آنكه مي فرمايد:

« دلا ز نور هدايت گر آگهي يابي
چو شمع خنده زنان‌تر سر تواني كرد »

در آخرين هفته از ايام عمر خويش اشعاري از هجران و فراق ياران و ابياتي از وصال ديدار با جانان به زبان مي‌آورد و با چندي از شاگردان و مريدانش صحبت از رحلت زده و آن‌ها را از پرواز روح ملكوتي خويش آگاه ساخته بود و آن كساني كه اولين بار به منزلش قدم نهاده و او را مشاهده نمودند، حضرت استاد رو به قبله‌گاه حضرت حق و دست ادب به سينه و كتاب آسماني حضرت رسول (ص) را بالاي سر نهاده ديدند و بنا به وصيت حضرتش كه در كفنش بود وي را در حسينيه شهدا كه منسوب به قمر بني‌هاشم(ع) است و مؤسس آن شخص مرحوم سمندر است و در نزديكي سراي اوست به خاك سپردند كه مزارش موصوف بكرامات و بركات براي تلاميذ آن استاد فقيد است.

بر روي سنگ مزاري را كه در زمان حياتش تهيه و با خط خواناي خود نوشته و آماده كرده بود به غير از تاريخ فوت و سپس آن نيز حكاكي گرديد، اين شعر استاد به چشم مي خورد، كه بر آن نقش بسته است:

« من به درگاه تو با توشه چه آيم كه كريم
ننهد توشه آورده مهمان ببرش »

 

💠🔹💠🔹💠🔹💠🔹💠🔹💠🔹💠


⛔️ درج مطالب و مقالات این کانال در وب سایت ها ،کانال های تلگرام ، وبلاگ ها و نشریات محلی بدون ذکر نام نویسنده و منبع انتشار آن که کانال شهر ساوه است ممنوع می باشد ⛔️


⭕️ گردآوری و تهیه مطالب و عکس از کانال رسمی شهر ساوه ⭕️


🔻🔻🔻🔻🔻🔻