262=( ظریفی )= طریفی

مولانا ظریفی از شعراء مشهور قرن دهم ساوه  ودر آن شهر نشو ونما کرده است ظریفی از مریدان حریفی ساوجی بوده است .1

نام وی را بعضی از تذکره نویسان (محمد بیک ) وعده ای ( محمود بیک ) نوشته اند همچنین تخلص این شاعر را بعضی (ظریف) وبعضی دیگر ( طریقی ) ثبت کرده اند.

وی در زمان شاه طهماسب صفوی در ایران زیست می کرده وهمواره مورد احترام بوده است  آنگاه به عزم سییاحت به هندوستان  مسافرت کرده ودر آنجاه  حرمت بسیار دیده وقریب شانزده سال در ملازمت اکبر شاه به سربرده ست .

در حالات وی نوشته اند  که شاعری عذب البیان ودر مصاحب طریقی نیکو داشته وبه هر ستم رایت خصومت کمتر افراشته .پیرمرد فاسق مسخره ای بوده وبه زور بی عیان غالب شعرا ء رابه درگاه اکبر شاه پادشاه هندوستان می کشیده ودر اواخر عمر توفیق  زیارت بیت الله الحرام  نصیبش گشته واز صفر حج به ساوه موطن حقیقی خودشتافته وبنا به قولی محمود هدایت در گلزار جاویدان در سفر حج در گذشته است.

صاحب هفت اقلیم چنین نگاشته است  ودر آئین مجالست طریقی  نیکو ودر شیوه مصاحبت روشی شگرف داشته وقریب پازده سال ملازم این درگاه والاگاه بوده ودر سلک ارباب نظم انتظام داشت ودر انجام عمر مرخص شده عازم مکه مترکه گردیده وبعد از حصول آمال از این دار ملال به عالم دیگر انتقال نموده است.

اشعاز زیر سروده های اوست

در یکدیگز  نظاره  کنانند  اهل بزم             قاصد مکر که نازد من سر کشوده داد 

ادامه دارد

.1- صفحه 309 از کتاب مجمع الخواص تالیف صادقی کتابدار به زبان ترکی چغتای مترجم به فارسی دکتر عبدالرسول خیام پدر معلم دانشگاه تبریز  ( در زمان شاه عباس کبیر ) وصفحه 3034 از جلد چهارم  کتاب قاموس الاعلام  تالیف شمس الدین سامی بک سال چاب 1306 ق صفحه 556 از کتاب گنجینه سهیلی تالیف مهدی سهیلی و صفحه  1142 از جلد سوم کتاب آتشکده آذر تالیف  لطفعلی بیک آذر بیکدلی وصفحه 527 از جلد دوم کتاب هفت اقلیم ..... 

-------

---------------------------------------------------------------

کتاب فرهیتخگان ساوه

دکتر ابوالقاسم فخاریان  صفحه -645- 647

 اول بهار 1396 

تهیه کننده / محمد شرافت ساوجی  چهار شنبه دهم  اردیبهشت  1399