78- باذلی

باذلی فرزند مولانا امیری شاعر قرن دهم  از اهل ساوه است در مجمع الخواص چنین نگاشته شده است  مردی بسیار افتاده وکم آزار است  ونستعلیق را  بد نمی نویسد  جنان بی باک ودلیر است که وقتی شب وروز  ازدرد دندان بیقراربود  چند با مرا به دستگاه حجامتی آورده ونتواست به کشیدن دندان قراغر بدهد بالاخره  روزی دستهایش را محکم گرفتم ودو دندانش را کشیدم وآن شعر گفتش بود...1

صفحه (307) از کتاب مجمع الخواص تالیف صادقی  به زبان ترکی چفتای مترجم به فارسی  دکتر عبد  الرسول خیام پور  معلم دانشگاه  تبریز - وصفحه 119  جلد نهم الذریعه  الی تصانیف الشعیه تالیف شیخ آقا بززگ تهرانی به نقل از مجمع اخواص - وفرهنگ سخنوان تالیف دکتر خیام پور وصفحه  3451 لغتنامه  دهخدا

 

 

فرهیحتگان ساوه

مولف : دکتر اوالقاسم فخاریان 

صفحه  -150 

شرح حال کامل  در کتاب به رشته تحریر در آورد

جمع آوری / محمد شرافت ساوجی ششم   فروردین 1399